Μάνα μου ..

 ..είναι η Κρήτη. Ψυχομάνα μου. 

Αυτή με ανάθρεψε δίνοντάς μου να βυζάξω τους χυμούς της από τις ρίζες της ξυνήθρας, το μέλι του χαρουπιού, το άρωμα του κίτρου, τη στάκα του γαλάτου και τη γλύκα της μουσταλευριάς. 

Αυτή με κοίμησε στον ασκιανό της ελιάς, στην πρινόριζα, στην κουφάλα του πλατάνου και στους σπήλιους του Αγοφάραγγου. Αυτή με δασκάλεψε στην ανάγκη, στην ευθύνη, στην τιμή και στο μέγα χρέος. 

Αυτή σφούγγιξε τα πρώτα δάκρυά μου και τον πρώτο ιδρώτα μου και μου 'πε πως στον άντρα δεν είναι πρεπό να μη κλαίει και να μην ιδρώνει. 

Αυτή άκουσε την πρώτη εξομολόγησή μου για κείνη τη φωτιά που κατέκαιγε τα σωθικά μου και μου εξήγησε πως αυτή η φωτιά έρωτας λεγότανε και μου 'πε πως έπρεπε να συνηθίσω τις φωτιές του έρωτα, για να μπορώ να αντέξω τις φωτιές της κόλασης. 

Αυτή μ' έμαθε να αγαπώ το ίδιο και τις δυό κορφές του φαραγγιού, λέγοντάς μου πως θα 'ρθει η μέρα που ο Θεός που τσι χώρισε, θα κάμει ένα σεισμό και θα τσι ξανασμίξει πάλι.

Αυτή μ’ έμαθε ν’ αγαπώ τον ξένο, τον ξεσπιτωμένο, τον πεινασμένο, τον απελπισμένο, τον αδικημένο, ορμηνεύοντας με πως όλα τα μπαρουτοβάρελα όλων των επαναστάσεων, φωτιά επήρανε από ψυχές τέτοιων αθρώπων.

Αυτή μ’ έμαθε την κουζουλάδα και τη βλοημένη τέχνη να μπουμπουρίζω το «αχ» και να το κάνω «χα». 

Αυτή με κανάκεψε μιλώντας μου για τις άγιες ρίζες και το άγιο χώμα που τις αγκαλιάζει. 

Αυτή μου 'πε και τον πόνο της για τα μυριάδες κοπέλια της που δεν επρόκαμαν, όπως εγώ, να ζήσουν τη θαλπωρή της αγκαλιάς της, επειδή το μέγα χρέος αλλιώς τα πρόσταξε.

Αυτή με δασκάλεψε, πως σε τέθιους δαιμονικούς καιρούς σαν κι αυτούς που ζούμε, άμα οι διαόλοι μου πετούνε πέτρες, να τση μαζώνω και να χτίζω πολεμίστρες, για να ‘μαι έτοιμος όταν θα σημάνουν οι καμπάνες. 

Μάνα μου είναι η Κρήτη. Ψυχομάνα μου. 

Γι'αυτό δε μπορώ αλλιώς να πράξω, παρά στην αγκαλιά της να ψιθυρίσω τη στερνή μου λέξη. 

Που το άγιο όνομά της θα 'ναι

Επειδή Μαζί ~ Μαρία Χρονιάρη...

Για τις Νύχτες που όσο πάνε βαθαινουν

μα πονάνε λιγότερο..Μαρία..

Γι αυτο που αχνοφέγγει στο πέρασμα..

Όταν η Κρήτη Ισσορροπεί στην Κόψη

Μιλά μόνο για όσα  δεν λέγονται..

http://mchroniari.blogspot.gr

τώρα πια μόνο ετούτα την αφορούν.

Στο Κατώφλι της Καρδιας...

Οι Ανένταχτοι ποντάρουν στο υπερβατικό....

για να αξιωθουν το απερίγραπτο...

ωραία λόγια δικιά μου...

και τι σημαίνει δηλ. τώρα  όλο αυτό..;

Mηπως ότι περιέχω ως το μεδούλι πως είναι  

"πολύς ο πόνος να τον μετράς

με μια καρδιά στη θέση της καρδιάς;"

Ή Μήπως οτι βαρέθηκα να βλέπω να προσπαθούν

να αλλοιώσουν την αύρα του ονείρου μου

οι εγωπαρτάκηδες 

δούλοι των λέξεων 

με  πράξεις του μηδέν..;

Η Μήπως ότι ανήκω στη φάρα αυτων που

υπερβαίνουν χρόνο προλήψεις

μικροσυμπεριφορές προκαταλήψεις 

που το απαρτίζουν τα αυτονόητα;

Γεγονός..μέσα μου ξεχάστηκα

4 χρόνια είναι αυτα..

μα δεν με πήρε ο ύπνος...

PS:

Στο Κατώφλι της Καρδιάς

το βήμα της αλήθειας

 τα μπορώ.

Και ας δίνει αξία στην κάθε

στιγμή όλων μας

έτσι κι αλλοιώς 

Χρόνος ~ Πατρίδα 

 ο καρδιακός παλμός 

ερωτευμένη εσαεί 

με την ομορφιά 

της απλότητας...

του έτσι νοιώθω.

Η Χαρμοσύνη του απλού....

Η έντιμη Ανθρωπιά..

καταργεί τις αποστάσεις.

Απλά Ταπεινά και ουσιαστικά 

επι της πραγματικότητας..

Xωρίς γιατί..επειδή..και διότι.-

"Η συνείδηση είναι το βάθος του ανθρώπου.

 Η αγάπη είναι το πλάτος του." Βρεττάκος.

PS. H Aγαπη δεν ειναι έρμαιο του Χρόνου..

όταν δεν εξαπατάς τον εαυτό σου.

Εκει η πράξη στεκεται όρθια,ελεύθερη, απέριττη 

εκεί η μοιρασμένη στιγμη 

μας δωρίζει την χαρμοσύνη του απλού. 

Καλή επιστροφή στις εκβολές  του Ευρώτα

αγαπημένη μου Καίτη.! :))

 

Let's play.....

Το Γοργόν και Χάριν έχει...

Κάποιοι απο εσάς  ίσως πιστεύετε λόγω

εγγραφών πως είμαι αποστειρωμένα

σοβαρή..Χάσατε...Αeriko ανατροπές

και αυθόρμητα τρελλούτσικη διάθεση

πάνε πάντα παρέα.

Let's Play...!!!  :)

      Ερωτήσεις:

1. Πώς σε λένε ~ όνομα του μπλογκ σου

2. Ποια είναι η διεύθυνση URL του μπλογκ σου

3. Γράψε : Η γρήγορη καφέ αλεπού πηδάει πάνω από τον τεμπέλη σκύλο

4. Αγαπημένο απόφθεγμα

5. Το αγαπημένο σου τραγούδι

6. Το αγαπημένο σου συγκρότημα ~ τραγουδιστές 

7. Οτιδήποτε άλλο θα ήθελες να πεις

8. 8 bloggers για να συμμετάσχουν κι αυτοί στο παιχνίδι

Kάντε κλικ πάνω στην εικόνα
ίσως να βγαλετε άκρη
με τα ορνιθοσκαλίσματα μου....;)

Και επειδη μια απλή εικόνα

ισουται με χίλιες λέξεις

μια απο τις πιο αγαπημένες μου

χαρισμένη σε όλους εσας.!! 

Όλα είναι Δρόμος....

Κάποτε, είπε ο μαθητής στον δάσκαλό του:

-Αυτό που επιθυμώ είναι να έχω μια ήρεμη ζωή, 

χωρίς απρόοπτα που μπορεί στο διάβα της να την ταράξουν.

Ο δάσκαλος άφησε να περάσουν λίγα λεπτά πριν μιλήσει:

-Υπάρχουν κάποια γεγονότα στη ζωή του ανθρώπου 

που έρχονται εντελώς ξαφνικά και είναι απόλυτα λογικό

να τον ταράζουν, δημιουργώντας φόβο κα ανασφάλεια. 

Και καθώς προχωράς τη ζωή σου βάση του περίφημου σχεδίου σου,

 ξαφνικά μια και μόνο εικόνα αρκεί για να σου την αλλάξει, 

περνώντας τελικά σε άλλη κατεύθυνση. 

Όλα όσα είχες στο μυαλό σου τα βλέπεις ν’ ανατρέπονται. 

Αρχίζεις να διασχίζεις αυτό το νέο δρόμο νομίζοντας 

πως τελικά αυτόν ήθελες στη ζωή σου. 

Δεν λειτουργείς πια με την λογική, αλλά με την καρδιά. 

Κι απολαμβάνεις κάθε μικρό ή μεγάλο βήμα που κάνεις.

 Μπορεί, κοιτώντας μπροστά να μη φαίνεται όλος ο δρόμος, 

μπορεί να συναντάς μεγάλες πέτρες και αγκάθια, 

όμως συνεχίζεις με ακλόνητη αποφασιστικότητα 

ελπίζοντας πως στο τέλος του δρόμου 

υπάρχει η εκπλήρωση του ονείρου.

-Κι αν δεν το βρεις αυτό το όνειρο;

-Τότε, πηγαίνεις σε μια γωνιά γλύφοντας τις πληγές σου.

-Και τι κερδίζεις ακολουθώντας έναν τέτοιο δρόμο 

που δεν ξέρεις που θα σε βγάλει;

-Το θάρρος ότι τον διέσχισες, ώστε μέσα σου 

να μην υπάρχει καμία αμφιβολία.

Βαθύτερα στις καρδιές των ανθρώπων 

μα και στην αλήθεια της ζωής 

βλέπουν εκείνα τα μάτια, που έκλαψαν πολύ.

Ο Αριστοτέλης είπε: ζουμε με συναισθήματα

όχι με τις ώρες στο ηλιακό ρολόι.Θα έπρεπε

να μετράμε το χρόνο με τους χτύπους

της καρδιάς.

Ο Δρόμος της καρδιάς είναι μια περιπέτεια

δεν γνωρίζεις που θα σε βγάλει όμως 

αν δεν τον περπατάς είσαι ήδη νεκρός.

Και δεν έχει καμιά σημασία ο προορισμός

αλλά το Ταξίδι.Αρκεί σ'αυτή τη διαδρομή

να αξιώνεις στιγμές χωρίς να απαξιώνεις 

ανθρώπους.Για μένα απαξίωση είναι η υποκρισία
και ο  σ υ μ β ι β α σ μ ό ς.

Στη ζωή μου δεν μετανοιωσα λεπτό για ότι

αφησα πίσω και πολλές φορές άφησα πίσω

ανθρώπους ακριβώς γιατι αξιώνω απο τις στιγμές μου

ειλικρίνεια.Αν έμενα μαζί τους θα κορόιδευα και

τον εαυτό μου και αυτούς.Το βαθύ χτυποκάρδι

είναι ο δυσκολότερος δρόμος στη μικρή αυτή

Ζωή.Όταν όμως ξεκινήσεις γνωρίζεις καλά

πως δεν υπάρχει επιστροφή.Ότι χάνεις

στην πορεία αυτή σου δίνει Δύναμη ότι κερδίζεις

απλά Ζωή.

Ρώτα με.....

Οι όμορφες ψυχές αθόρυβα ανασαίνουν...

Γι'αυτό.......

Όλη τη Νύχτα

Κοιμήθηκα μαζί σου όλη τη νύχτα

ενώ η σκοτεινή γη γυρίζει 

με ζωντανούς και νεκρούς

και σαν ξύπνησα ξάφνου 

καταμεσής στη σκιά

το μπράτσο μου τύλιγε τη μέση σου. 

Ούτε η νύχτα, ούτε ο ύπνος μπόρεσαν 

να μας χωρίσουν.

Παμπλο Νερούντα

Κράτα με ακόμα πιο σφιχτά...

Δεν ξέρω πως συμβαίνει

Μια λέξη του να με ξεπλένει

Να παρασέρνει μακριά κάθε παράπονο

Δεν ξέρω πως συμβαίνει

Ν'ακούω τόσα πολλά όταν σωπαίνει

Να νιώθω τόση απλοχωριά

σε μια αγκαλιά

Δεν ξέρω πως συμβαίνει

Μια φλόγα τόσο δυνατή να καίει

μα και να με ζεσταίνει

Να Ζω μια ολόκληρη Ζωή

κάθε στιγμή.

Τέτοια παράξενη ομορφιά

  Πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει τα

    πολλά αλλα αυτός που χρειάζεται

           τα λιγότερα.!

  Ο σημερινός άνθρωπος ζει σα να

  μην πρόκειται να πεθάνει ποτέ 

  και πεθαίνει σαν να μην έζησε καθόλου!

  Γιατί κοιτάζει με το Μάτι του

  δεν κοιτάζει  μέσα απο το Μάτι του..

  Κι αν η γνώση της ζωής δεν είναι

  οι ρυτίδες, μα η παιδική ματιά;

  Με παιδική ματιά και πείσμα

  εξακολουθώ να ταξιδεύω στο

  χρόνο νικώντας τους φόβους

  μου στους σταθμούς της ελπίδας.

  Με ψυχή σαν περιστέρι ελεύθερη

  αγκαλιάζω ενα φεγγάρι αληθινό

  που ασημολούζει την ψυχή μου.

  Μεγάλωσαν οι μέρες μου 

  κι οι νύχτες γίναν μέρες.!

  Τέτοια παράξενη ομορφιά και

  τέτοια δύναμη εχει μόνο 

  η αληθινή αγάπη.

                                               

   Να σ' αγκαλιάσω μη μου σπάσεις

   Να σε φιλήσω μην κοπώ

   Ζωή μου αν γίνεις τι θα γράψεις

   Μοίρα μου αν γίνεις πού θα βγω...

   Πουθενά.!! Λιμάνι και Ταξίδι  ΜΑΖΙ

   κάθε στιγμή ο ένας για τον άλλον.  

Το αράγιστο... εύθραυστο.

       Πέρασε ενας χρονος και κάτι απο τη 

       δημιουργια αυτου του βιντεο.Άλλαξαν

       απο τοτε πρόσωπα πράγματα και καταστάσεις

       μα δεν ολοκληρώθηκε το γκρέμισμα

       της αυταπάτης.Θέλει δύναμη..περισσότερη

       απ'όση πίστευα πως διέθετα.Να μην πετρώνει 

       η καρδιά απ'την αλμύρα των δακρύων 

       και να μην παγιδεύεται στον εφιάλτη 

       της προσδοκίας.Είναι τοσο το κρύο μέσα

       στoυς ανθρώπους τριγύρω μου τους τελευταίους

       μηνες που με διαπερνά ως τα μυχια..της

       ψυχής και ναι μ'άρρωσταίνει.

       Υπάρχουν άραγε αλήθειες που δεν σκοντάφτουν

       στην πραγματικότητα;

       Ότι προπορεύεται, ή ότι ακολουθεί είναι

       συνήθεια,εξάρτηση,συμβιβασμός.

       Μοναξιά δεν σημαίνει απαραίτητα

       κλείσιμο στον εαυτο κι αποστασιοποίηση

       απο αυτά που συμβαίνουν γύρω μας.

       Υπάρχει και η βαθύτατη υπαρξιακή μοναξιά

       που νιώθουν ανα τους αιώνες οι πολύ ευαίσθητα

       σκεπτόμενοι άνθρωποι.

       Aυτοί που αγαπούν να δίνονται

       και που αφήνουν πίσω τους  έργο ψυχής.!

       Φυσικά δεν έχει σχέση με την απώλεια

       ή την απουσία αξιών.Όσο πιο καθαρά βλέπεις

       με τα μάτια της ψυχής πάντα,

       τόσο πιο μόνος μένεις.

       Μοναξιά νιώθουν οι απλοί άνθρωποι που στηρίζουν

       ταπεινά τα βαθύτερα θέλω τους κι αυτά τα θέλω

       δεν μιλάνε την τρέχουσα γλώσσα του χρήματος

       της διαφθοράς,του δήθεν,της αδικίας,

       και του παραλογισμού που όλοι λίγο ή πολύ 

       βρίσκουμε καθημερινά μπροστά μας.

       Μοναξιά νιώθεις όταν στέκεσαι απέναντι 

       στην ύπαρξη και στην παγωνιά του θανάτου,

       στα λόγια που δεν γίνονται ποτέ πράξεις,

       στην αχαριστία στην αδικία 

       στην οξεία βλακεία των ημερών.

       Όσο πιο ανθρώπινα πικραμένος νιώθεις,

       τοσο πιο υπαρξιακά μόνος μένεις.

       Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχεις φίλους 

       ή ότι στερείσαι της αγάπης,

       ή ότι σου λείπει κάτι.

       Αντιθέτως σου περισσεύει πολύ ψυχή 

       και συναίσθημα θα έλεγα.

  

       Κάποια στιγμή λοιπόν ξυπνάς με όλη τη σημασία

       της λέξης, κι ανακαλύπτεις ότι απλά  δεν μπορείς

       άλλο να κοροιδεύεις τον εαυτό σου και ότι

       οι σιωπές σου είναι και οι ανάσες σου. 

       Κι έτσι..μια ουτοπία και μια σκληρή πραγματικότητα

       εναλλάσονται στις ζωές όλων μας.

       Να σ'αγαπήσουν γι αυτό που είσαι.

       Τίποτε περισσότερο τίποτε λιγότερο.Ουτοπία δεν

       έχει καταντήσει..;

       Δεν μπορείς να δείς της αυγής το φώς ν'άνάβει

       αν δεν έχεις διαβεί πρώτα το μονοπάτι της νυχτιάς.

       Νόμος της φύσης. Πραγματικότητα απτή.

     

     

      Αυτόνομη δύναμη είναι το μυαλό μας

         κι αβοήθητη μοναξιά  η ενσυναίσθηση

         της ευαισθησίας ,των αδυναμιών

             και της  μηδαμινότητας μας.

Καθ' οδόν

      O Χρόνος ρευστός και άπιαστος
      είναι ο καλύτερος φίλος
      για όσους αποδέχονται την αλήθεια του
      με άλλα λόγια Ζούν το παρόν τους.
      Εκεί που οι απουσίες δεν πληγώνουν πια
      εκεί που οι παρουσίες δεν απαξιώνουν
      τις στιγμές.Εκεί που τα όνειρα κι οι
      επιθυμίες δε χωράνε  σε λέξεις.
      Εκεί που στάλα στάλα ληστεύοντας το αδύνατο
      αφού δεν πετάς τα θέλω σου στο λιγο
      ο χρόνος μηδενίζεται και σου προσφέρει
      νέες οπτικές και νέα ξεκινήματα.

       Στη μοναξιά της αλήθειας σου..
       στην ομορφιά τών σιωπών σου..
       εκεί μαθαίνεις να μην κάνεις
       το πικρό γλυκό εκεί νιώθεις
       πως δεν αξίζει να κρύβεσαι πίσω
       απο την πανοπλία του κυνισμού

            της απόγνωσης
       αλλα και το προσωπείο
       της επίπλαστης χαράς.


       ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ σε όλους τους πρόσφυγες εντός
       ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ σε όλους τους μοναχικούς
       σε όλους τους ουτοπιστές
       σε όσους κλείνουν το μάτι στη ζωή
       κλέβοντας της στιγμές και σε όσους
       χαμογελούν παράτολμα στα δύσκολα
       προκαλώντας τη συγκυρία.

       ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ σε όλο τον κόσμο
       άπειρες ευχές για ένα καλύτερο
       παρόν και μέλλον ότι κι αν σημαίνει
       για τον καθένα αυτό.