Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Ρώτα με.....



Οι όμορφες ψυχές αθόρυβα ανασαίνουν...
Γι'αυτό.......









8 σχόλια:

Matriga είπε...

Με έλιωσες... Αντέχεις καλή μου, όπως όλοι οι δυνατοί άνθρωποι που δίνουν και δεν ζητάνε, αλλά χαρίζουν την καρδιά τους από αγάπη ;)

Κοχυλένια φιλιά και τις καλύτερες ευχές μου για να σου έρθουν όλα όπως τα επιθυμείς αυτή την εβδομάδα!!!

AERIKO είπε...

Eίσαι απίστευτη ψυχή το ξέρεις;

Μαρία ξέχασες κάτι βασικό.Δεν έχω πια επιθυμίες που να περιέχουν τη λέξη αύριο μα ούτε και μιζέριες και πίκρα που να περιέχουν τη λέξη χθές.Μη με ρωτάς πως έγινε...απλά
συνέβη.

Μένω στο Παρόν...κι εύχομαι κάθε στιγμή του παρόντος μου να είναι με υγεία και να βλέπω αγάπη θέλω γύρω μου.Σε όλες τις στιγμές των ανθρώπων που αγαπώ..

Ότι δεν σου δίνεται μονάχο απλά δεν υπάρχει...Κατάλαβες;

Tέτοιο στριμμάδι φίλη που έκανες..
τέτοια θα ακούς.

Πολλά Φιλιά..και όμορφη εβδομάδα Ναι...ότι κι αν σημαίνει για τον καθένα μας αυτό.:))

liouska είπε...

Τί να πώ;;;;

Φτωχά τα λόγια σήμερα...

Καλή εβδομάδα με χαμόγελα και αισιοδοξία φτάνει;;;;

Φιλιά... :))

AERIKO είπε...

Mε Χαμόγελα Ναί...Λία μου λείψατε...:)

Καλο βράδυ και καλή εβδομάδα με πολλές όμορφες στιγμές. :))

Ανώνυμος είπε...

και μένα με έλιωσες ;)

D.Angel είπε...

Μη με ρωτάς αν σ' αγαπώ, για ξάνοιξέ με πρώτα,
τα δυο μου χείλη μη ρωτάς, τα δυο μου μάθια ρώτα

Φιλιά πολλά γλυκιά μου!
Σήμερα, τώρα...
Παρόν είπαμε!
Σμουατς

AERIKO είπε...

Δεν αλλάζει.Ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα...Μια αγκαλιά στην οποία χώραγε ακριβώς. Από πάνω μόνο ο ουρανός. Γεμάτος αστέρια.
Τα απαραίτητα σκέφτηκε.
Τα απαραίτητα συνειδητοποίησε.
Χρειάστηκε να αποκτήσει και να χάσει τα πάντα για να μάθει την λέξη. Τα απαραίτητα ξανασκέφτηκε.
Πιο δυνατά αυτήν την φορά. Έχασε αυτά που νομίζε
ως τα πάντα και τώρα, μετά την κρίση, κέρδισε μια λέξη.
Μια ζωή. Μια λέξη. Μια αγκαλιά που χωράει ακριβώς.
Μια λέξη. Και τον άνθρωπό της. Τα απαραίτητα είπε.
- Ξέρεις κάτι; Μπορώ να ζήσω μόνο με αυτό.
Εσύ κι εγώ. Τα απαραίτητα.

:))

AERIKO είπε...

Nαι...έτσι με τα μάτια μιλάμε εμείς και τι λέμε δεν ξέρει κανείς...

Xαίρομαι που επιστρεψαμε παρεα..στα γνωστά μονοπάτια της ψυχής.Καλο Βράδυ αγγελούδι μου.
Πολλά Φιλιά.!!:))