Κυριακή, 5 Σεπτεμβρίου 2010

Ποτέ δεν ξέρεις...





Όταν σκαλίζεις τη στάχτη του χρόνου
τα χέρια σου καίγονται.Ποτέ δεν ξέρεις
τι κρατά η ψυχή ερήμην μας.
Πράγματα που μοιάζουν ασήμαντα
ταπεινά ίσως,όμως αν τα νιώσεις
είναι τα πιο ουσιώδη της ζωής.


Το όλο νόημα λάμπει ανεξιχνίαστο
μέσα μας.Ανακάλυψα ένα κείμενο καπου
στο νετ..ανωνυμο και το αφήνω εδω
σαν ανάσα.....Να περνάτε καλά..
θα τα ξαναπούμε συντόμως..





Ο κόσμος μου λέγεται Ουτοπία.
Έχει λίγους κατοίκους και 
πολλούς περαστικούς!
Είναι όμορφος και ήσυχος, 
διαφορετικός!
Πασχίζει να διατηρήσει 
τα χαρακτηριστικά του
σε ένα ευρύτερο περιβάλλον 
ασχήμιας που προσπαθεί
να κάνει τα πάντα να φαίνονται 
ομοιόμορφα..



Οι κάτοικοι του κόσμου μου 
είναι σπάνιοι και όμορφοι 
η εσωτερική ομορφιά εκπέμπεται 
και στο εξωτερικό περίβλημα
της ανθρώπινης υπόστασης.
Αγαπούν το παραμύθι και το όνειρο
επειδή ακριβώς είναι τόσο προσγειωμένοι
στην πραγματικότητα και θέλουν εν γνώσει
τους να ξεφεύγουν! 
Δεν πειράζουν κανένα 
τουλάχιστον αν δεν τους πειράξει 
πρώτα εκείνος!
Για αυτό συχνά βρίσκονται 
εκτεθειμένοι αλλά τόσο εσωτερικά καθαροί 
που δεν πτοούνται!Δεν έχουν πρόβλημα 
να αναγνωρίζουν τα λάθη τους,
τις ατέλειές τους, να ασκούν αυτοκριτική:
ενοχλούνται όμως πολύ όταν δεν κάνουν
και οι άλλοι το ίδιο. 
Είναι φιλικά προσκείμενοι προς όλους 
μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου!
Για αυτό και η πλειοψηφία των ανθρώπων-
που κρίνει πάντοτε τόσο επιφανειακά-
τους θεωρεί είτε άκακους 
είτε υπερβολικά καχύποπτους
και επιφυλακτικούς. 
Δεν είναι τίποτα από τα δύο.
Δείχνουν ακόμη άλλοτε υπερβολικά δυνατοί
κι άλλοτε ολότελα αδύναμοι: 
κι εδώ τα φαινόμενα απατούν!
Είναι φυσιολογικοί άνθρωποι 
με συγκεκριμένες δυνατότητες
που η αγάπη και το μεράκι τους για αυτά
με τα οποία ασχολούνται, ενδυναμώνουν!

Κάποτε πίστευα ότι μπορώ 
να τον κάνω πραγματικότητα:
τώρα αρκούμαι στο να πάρει 
την επιθυμητή μορφή
με οποιοδήποτε τρόπο!
Μεταξύ του κάποτε και του τώρα 
μεσολάβησαν αρκετά χρόνια
απογοητεύσεων από τους άλλους, 
αλλά κι από μένα
και την απειρία μου 
να χειριστώ καταστάσεις και,
όχι να δω πέρα από αυτές, 
αλλά να δράσω αξιοποιώντας
αυτή μου την γνώση!
Τώρα αναρωτιέμαι αν μπορεί 
κι έτσι να πετύχει:
οι άνθρωποι είναι παντού 
και πάντα ίδιοι
και η παραμυθένια ζωή που επιζητώ
ίσως είναι μια ουτοπία από μόνη της.
Ίσως φτάνει που τον έχω εγώ 
έτσι στο μυαλό μου
και προσπαθώ-όσο μπορώ-να κάνω 
τους άλλους
να με αφήνουν να τον ζω έτσι...







23 σχόλια:

D.Angel είπε...

Kι όμως
βαθιά μέσα σου ξέρεις....

Πολύ όμορφη ανάρτηση
και τόσο μα τόσο αληθινή!
Φιλιά πολλά γλυκιά μου
Να σαι καλά
και....
ΔΥΝΑΜΗ λέμε
οχι πως είναι εύκολο
αλλά δεν είναι ακατόρθωτο!
Σμουατς

AERIKO είπε...

Άγγελε μου λόγω δουλειάς κάθε χρόνο προτιμώ το Σεπτέμβρη για ξεκούραση και διακοπές.Χωρίς προγραμμα..όπου με βγάλει..τιποτε ακατόρθωτο για την ψυχή που μάχεται. Όπως θα έχεις καταλάβει ήδη οι αδυναμίες και το πάθος μου είναι και η Δύναμη μου.

Και οι λιγοστοί αλλά υπέροχοι φίλοι μου. Πολλά πολλά Φιλιά.!! :))

thalassaki είπε...

Oυ-τόπος για μένα ήταν, είναι και θα παραμένει Ευ-τόπος, αγαπημένο μου Αερικό. Όπου πας θα 'μαι μαζί σου, είναι σίγουρο πως το ξέρεις. Η πιο θετική μου σκέψη κι όλη η δυναμική της φιλίας που έχει θεμελιωθεί ανάμεσά μας θα σε συντροφεύουν. Έτσι το θέλει η επικοινωνία που δε χρειάζεται καθημερινή επαφή στο χώρο, αλλά ψυχική επαφή που είναι και η πιο ουσιαστική. Ωστόσο τον καφέ θα τον πιούμε και θα χαμογελάσουμε από κοντά :* Φιλιά πολλά πολλά, να προσέχεις και να περνάς υπέροχα.

AERIKO είπε...

Mε ξέρεις αρκετά καλά...διακοπές για μένα σημαίνει σιωπή βουνό φύση...και ακροβασίες στο μέσα μου γκρεμο και στις απότομες πλαγιές του αγαπημένου μου βουνου.Στην ανηφόρα δοκιμάζονται οι αντοχες και κυριολεκτικα.Ποίημα ειναι η Ζωή και η πραγματικότητα της.Στο βίντεο μπορείς να δεις την όμορφη πλευρα των βουνων της κρητης.

Μιλάμε την ίδια γλώσσα Φλοίσβε μου.
Και στον καφε;-σιγα μην πιουμε και τσαι..-ρακες θα φερω..!! θα γελάμε...το χαμόγελο μόνο απο δω..χαχαχα...:)

Φυσάει κόντρα αλλά κόντρα πετώ κι εγω..γνωστές διαδρομές..Ποτέ δεν ξέρεις ως που θα φτάσεις κι αυτο ειναι το συναρπαστικό.

Θα τα πουμε...και τηλεφωνικά.Την Καληνύχτα και την αγάπη μου.
Χαμόγελο και Φιλί.!! :))

Matriga είπε...

Δεν ξέρω τι λένε οι άλλοι για το Αeriko και πόσο καλά το ξέρουν, αλλά αυτό που γνωρίζω εγώ, κρύβει δύναμη μέσα του και αναγεννιέται από τις στάχτες του ;)

Μαρία μου, χαίρομαι που μέρα με την μέρα, σε γνωρίζουμε όλο και πιο καλά από τις δημιουργίες σου και είμαι σίγουρη, ότι από κοντά θα είσαι πιο απίθανη ακόμη!

Φιλάκια πολλά και μια σκουντιά... Ξέρεις εσύ ;)

Ναύτης είπε...

δεν έχω ήχο
κι η σκουριασμένη μου φωνη
χτυπάει τοίχο...

αυτο του Ξυλούρη είχα διαλέξει για επόμενο τραγούδι...

πατριώτισα στην Ουτοπία
δεν έχω λόγια απόψε
είμαι κουρασμένος

πάρε όμως ένα χαμόγελο ακόμη

:)

AERIKO είπε...

Όσο νιώθω ότι συμπορεύομαι τόσο θα δυναμώνω....έχει ο καιρός γυρίσματα
αλλά τα άξια μένουν.Αυτο μετρά.!!

Καλο Ξημέρωμα να έχουμε. Σε Φιλώ.:))

AERIKO είπε...

Aυτό το Χαμόγελο δεν είναι Ουτοπία.

Μου αρκεί..καταχωρείται στα πολύτιμα.

Το αερικό βλέπει ευτυχως τα πάντα
όπως ακριβως είναι..Να περνας καλα
και να με ταξιδεύεις ωσπου να επιστρέψω.

Καλο Ξημέρωμα συνοδοιπόρε. :))

υιος+ασωτος είπε...

Πρέπει πολύ να προσέξεις, πρέπει να ξέρεις τη ζητάς, η θωριά του φοίνικα που ξαναγεννιέται, δεν έχει το έλεος που έχει η καρδιά, δεν είναι η αγάπη, είναι ένα καπρίτσιο και τα καπρίτσια δόκανα των ελαφιών είναι ελαφίνα, έχε το νου σου, αυτοί που ξέρουν φωνάζουν μακριά από την φωτιά, μπορεί και να καείς, ακόμα ότι να πλησιάσεις χωρίς την αγαθή σύνεση και την σπαθένια την φρόνηση, σε κίνδυνο μπαίνεις και σε ανεμοστρόβιλο βάνεις το καράβι, καπετάνισσα δεν είσαι και δεν πρέπει, την θρυαλλίδα την όμορφη να υποκριθείς, έτσι και αλλιώς είσαι αυτό που σου πρέπει και δεν χρειάζεσαι να μοιάζεις κανενός, έχεις την ομορφιά του ζεις. του ξέρεις.

AERIKO είπε...

Ax Σωτήρη μου...μη φοβού λέω...:)

Παίζω μόνο με τον εαυτό μου ποτέ με ψυχές άλλων...και φυσικά δεν υπάρχει περίπτωση να υποκριθώ σε καμία των περιστάσεων.Η νοημοσύνη μου παραμένει οξύτατη η καρδιά μου περιβόλι και το χαμόγελο στη θέση του.Ξεκουράζομαι...
διαβάζω...πειράζω τους φίλους μου..χεχεχε...και γενικά επιτέλους είμαι καλά.Κι όποιος έχει την εντύπωση ότι γελιέμαι...θα απογοητευτεί οικτρά.Τα Καπρίτσια φίλε μου είναι για τις γκομενίτσες... και καλά κάνουν.

Εμείς ανήκουμε αλλού...στην τρυφερότητα στο συναίσθημα και στην αλήθεια μας.Το σκαρί είναι γερό Σωτήρη θα ναυαγήσει μια και καλή στη θάλασσα του χρόνου...Περαστικοί είμαστε φίλε μου περαστικά είναι όλα.

Με κάνεις και χαμογελώ ξέρω..με νοιάζεσαι.Αλλά μη φοβού.

Την Καληνύχτα και την αγάπη μου.:))

liouska είπε...

Την δική μου ουτοπία περιγράφεις Μαρία μου.....και χαμογελάω με ευχαρίστηση..

Φιλιά..καλό βράδυ..

:)))

AERIKO είπε...

Σε ευχαριστώ Λία μου....ελπίζω και εύχομαι να έχεις αντοχές..γιατι θα φύγουμε πάλι στα δίκοπα...!!τα πολυ ανθρώπινα....!!! τα πολυ δικα μας.

http://www.youtube.com/watch?v=Q_Os3UxB1nY

Σε Φιλώ. :))

Ανώνυμος είπε...

Σου έχω μια έκπληξη.
- Έκπληξη; Ρώτησε το αερικό.
- Ναι μια πολύ ωραία έκπληξη. Τώρα κλείσε τα μάτια σου.
- Μα γιατί; Ρώτησε πάλι.
- Κάνε ότι σου λέω, επέμενε ο αετός
- Εντάξει τότε, είπε και τα έκλεισε.
- Με μια αστραπιαία κίνηση ο αετός έπιασε το αερικό με το ράμφος του.
- Ε τι κάνεις εκεί, μην με φας σε παρακαλώ, στρίγκλισε φοβισμένα το αερικό.
Ο αετός δεν απάντησε, την ακούμπησε με προσοχή στα δυνατά φτερά του και είπε
- Και τώρα κρατήσου καλά, το όνειρο σου θα γίνει πραγματικότητα.Αερικό μου ίσως να μην μπόρεσα να σου δώσω φτερά αλλά σίγουρα μπορώ να σε βοηθήσω να πετάξεις.
Άκουσες; Θα πετάξουμε ψηλά, αυτό είναι το δώρο μου σε εσένα...

AERIKO είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=3rNzF9wGUU0

Ανώνυμος είπε...

"Ποτέ δεν ξέρεις..."

AERIKO είπε...

Ναι...έτσι είναι.Κι αυτό είναι το συναρπαστικό.

Επέτρεψε μου όμως να πώ ότι Ξέρω.
Όχι απο αλαζονεία ή εγωισμό..απλά
Ξέρω.

Και όσο θα ανασαίνω θα εκφράζω αυτό που θέλω χωρίς όμως να ζητιανεύω αυτά που αξίζω. Στριμμάδι.

Όμορφη συνέχεια στη μέρα σου.

Ανώνυμος είπε...

Ο Βίκτωρ Ουγκώ είχε γράψει:
«Η υπέρτατη ευτυχία της ζωής είναι η σιγουριά ότι μας αγαπούν, μας αγαπούν γι' αυτό που είμαστε ή μάλλον μας αγαπούν κι ας είμαστε όπως είμαστε».

Ανώνυμος είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=Im_1cbU4bxg

AERIKO είπε...

Έρωτας είναι να αγαπάς τις ομοιότητες, και αγάπη να ερωτεύεσαι τις διαφορές.

Η Αγάπη δεν κολλά σε ασήμαντες λεπτομέρειες αλλά στην ουσία.
Και η ουσία είναι η ομορφιά της ψυχής.Ορισμένα πράγματα συμβαίνουν απλά.

Χαμόγελο και Φιλί παντός καιρού. :)

Ανώνυμος είπε...

Πέρασα για μια καλησπέρα στα γρήγορα
Φιλιά πολλά και καλό Σ/Κ
D.Angel

AERIKO είπε...

Είσαι σε έναν απο τους πιο αγαπημένους μου προορισμούς.Μονεμβασιά...μαγεμένη έφυγα.Μας ταιριάζουν αυτά τα τοπία.

Καλημέρα και όμορφο Σ/Κ Αγγελε μου.
Χαμόγελο και Φιλί. :))

Ναύτης είπε...

καλημέρα και καφε απ την Αφρικη
ακουω πάλι τις μουσικες σου

νά'σαι καλα

:)

AERIKO είπε...

Όταν Ταξίδι και Σταθμός θα έχουν γίνει ένα τότε θα μείνουν μόνο τα τραγούδια...απέραντος ο ωκεανός της μελωδίας...όπως και της ψυχής..ας συνταξιδεύουμε με καλή καρδιά και διάθεση. Χαμογελαστή Καλημέρα.:))