Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μονο για σενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μονο για σενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011

Στο αμετάβατο μέσα της ψυχής μου....


Είπε λοιπόν ο Πλάτωνας 
υπάρχει μια σπηλιά σκοτεινή...
Μόνο στην μια άκρη
έχει μια τρύπα με φως
και στην άλλη άκρη 
έναν μεγάλο τοίχο.
  
Εκεί μέσα ζει κόσμος
ότι περνά απο το φως
το δείχνει στον τοίχο
σαν σκιά..πχ.
περνάει λιοντάρι 
δείχνει την σκιά του
περνά άνθρωπος την σκιά του
κι έτσι έμαθαν να ζούν με σκιές
νομίζοντας οτι αυτός είναι ο κόσμος
  
Αυτό έχουν μάθει
εκεί γεννάνε
εκεί πεθαίνουν εκεί τα πάντα όλα.
  

Μια μέρα κάποιος το έσκασε
τόλμησε και βγήκε έξω 
στον άλλο κόσμο.Μόλις βγήκε
τα μάτια του πόνεσαν
απο το φως.Είδε αληθινά
πως ειναι τα ζώα,οι άνθρωποι
ταξίδεψε,είδε τον κόσμο
αλλά θέλησε επειδή ήταν καλός
να γυρίσει να το πεί και στους άλλους.
  
Γύρισε πίσω και άρχισε να τους περιγράφει
πως είναι ο κόσμος αυτά που είχε δεί
τους φώναζε βγείτε έξωωωω!!
  
Τον είπαν τρελό και τον σκότωσαν.
  
Απλά είχαν μάθει να πιστεύουν 
υποταγμένα σε κάτι και δεν μπόρεσαν 
να δεχτούν πως υπάρχει και κάτι άλλο.





Χθές βράδυ συζητούσαμε για τη σπηλιά του
Πλάτωνα.Για μένα η σπηλιά είναι η νέα κοινωνία
και η νέα τάξη πραγμάτων.Αυτός που βγήκε 
απο τη σπηλιά μίλησε πρώτα με το μέσα του
και με τα θέλω του και αυτο τα λέει όλα.
Αξία δεν έχει να γυρίσεις να το πείς αλλά
ο καθένας μας να φτάσει στο σημείο να νοιώσει
την αναγκη να αφυπνιστεί να ερευνήσει τον κόσμο
μέσα κι έξω του.Κάθε τι ξεχωριστό είναι στόχος
απο την αρχαιότητα ως σήμερα δεν άλλαξαν και
πολλά.Οι πρωτοπόροι θυσιάζονται για την ανθρωπότητα.
Ο Προμηθεας βασανίστηκε γιατί προσπάθησε
να αφυπνίσει τις ψυχές.Ο Σωκράτης το Κώνειο 
ο Χριστός το Σταυρό.Αν και ο Ιησούς πέθανε
στο όρος των Ελαιών με το φιλί
της προδοσίας και όχι στο Γολγοθά.


Ο κόσμος είναι ένα βουνό κι ο μόνος δρόμος
που οδηγεί στο αμετάβατο μέσα  μας και στον
εξανθρωπισμό μας είναι η Ανηφόρα.Κάθε βήμα
πολύτιμο κάθε ανάσα δώρο κάθε πτώση μάθημα.


Κάθε στιγμή που μοιράζομαι μαζί σου πολύτιμη.
Πέρασαν μήνες απο τότε που αγκάλιασε η ψυχή
μου τις σκόρπιες σκέψεις του βαθύτατου 
πόνου σου.Ο κόσμος είναι ναι ένα βουνό 
μα είναι δώρο ζωής πολύτιμο το κάθε βήμα σου
δίπλα μου ..όποτε κοίταξα ήσουν ακριβώς εκεί.


Το ξέρουμε καλά  κι οι δυό μας...







Αφού δεν μπορούν να εξηγήσουν
να περιγράψουν  να εκφράσουν 
και να εντάξουν
την αλήθεια και την υπέρβαση
της ψυχής.




Αυτών που έφεραν 
την άνοιξη 
στην καρδιά μου.


Ψυχή καρδιά και σώμα
σε ανασαίνω και επιτέλους Ζώ.!!



Και Ναι.! στο αμετάβατο 
μέσα της ψυχής μου
είσαι και θα παραμείνεις το χρώμα
το πιο Λευκό.






Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 2011

Σιμούν




Η παιδική και η γεροντική ηλικία  μοιάζουν. 
Και στις δύο περιπτώσεις, 
για διαφορετικούς λόγους, 
είμαστε μάλλον άοπλοι, 
δεν είμαστε ακόμα - ή δεν είμαστε πια - 
μέτοχοι στην ενεργό ζωή 
κι αυτό μας επιτρέπει να ζούμε 
με μια ευαισθησία χωρίς πρότυπα, ανοιχτή. 
Στη διάρκεια της εφηβείας 
αρχίζει να σχηματίζεται 
γύρω από το σώμα μια αόρατη πανοπλία. 
Σχηματίζεται στην εφηβεία κι εξακολουθεί 
να πυκνώνει σε όλη την ωριμότητά μας. 
Η διεργασία της ανάπτυξής θυμίζει λίγο 
εκείνη των μαργαριταριών: 
όσο πιο βαθιά είναι η πληγή,
τόσο πιο δυνατή είναι η πανοπλία 
που αναπτύσσεται γύρω της. 
Ύστερα, όμως, όπως ένα ρούχο 
που το φοράμε πάρα πολύ καιρό,
αρχίζει με το πέρασμα του χρόνου 
να φθείρεται στα σημεία 
της μεγαλύτερης τριβής, 
αφήνει να φαίνεται η ύφανση και ξαφνικά,
σε μια απότομη κίνηση, σχίζεται. 
Στην αρχή δεν το αντιλαμβάνεσαι, 
είσαι σίγουρη πως η πανοπλία 
σε τυλίγει ακόμα ολόκληρη, 
ώσπου μια μέρα, αναπάντεχα, 
βρίσκεσαι να κλαις σαν παιδάκι 
για κάτι ασήμαντο, χωρίς να ξέρεις γιατί.


"Όπου σε πάει η καρδιά" 
Susanna Tamaro




Ο Σιμούν είναι θερμός άνεμος,
με θερμοκρασία μέχρι 
και 52 βαθμους κελσίου και πολύ ισχυρός.
To όνομά του σημαίνει δηλητηριώδης άνεμος.
Ο προάγγελός του είναι ένα μαύρο πυκνό σύννεφο
στον ορίζοντα που πλησιάζει με ταχύτητα.
Οι κάτοικοι των χωριών τότε κλείνουν τα παράθυρα
και τις πόρτες τους, όσο μπορούν καλύτερα,
αλλά αυτό δε φέρνει σχεδόν κανένα αποτελέσμα
αφού μόλις ο Σιμούν περάσει, τα πάντα είναι σκεπασμένα
από τη λεπτή του σκόνη που φέρνει από την έρημο.
ΣΙΜΟΥΝ είναι η στείρα ξεραίλα των καιρών που δυσκολεύει
τους ανθρώπινα ευαίσθητους να ανασάνουν..ΣΙΜΟΥΝ είναι
ο Άνεμος του Θανάτου και ΖΕΦΥΡΟΣ οι μελωδίες και τα
τραγούδια του Θανάση Παπακωνσταντίνου ενός Καλλιτέχνη
και Ανθρώπου που ζει εμπνέεται και μοιράζεται μαζί μας
τα απλά και τα πολύτιμα.Θανάση μην αλλάξεις. Είσαι
Δυναμη για όλους εμάς που παράτολμα αντιστεκόμαστε
στη Μαυρίλα των καιρών. :))  


23-2-2011









Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011

Στηρίζοντας τα Θέλω σου κερδίζεις τη Ζωή



Απο το βάθος της αγάπης
ακούγονται πεντακάθαρα
οι νότες της σιωπηλής αλήθειας.





Λατρεύω να αφουγκράζομαι τις
αναπνοές της σκέψης σου
Να ζωγραφίζω με τη φλόγα
της πνοής σου όνειρα λουσμένα
στο Φως 




Και δεν θέλω





Ταπεινό στιχάκι στο τραγούδι της Ζωής
θέλει ψυχή και κότσια μα  και αγάπη
 για να παραμείνεις






Δεν επιστρέφεις 
απ' το αιώνιο παρόν σου
απλά γιατί δεν έφυγες ποτέ
Στηρίζοντας τα Θέλω σου
κερδίζεις τη στιγμή.







Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011

Ακατάπαυστα....




Ποιός μπορεί να  σταματήσει το φλοίσβο  αυτο ;

To νερό δεν στερεύει
η φλόγα δεν σβήνει
το λουλούδι δεν μαραίνεται
κι η αλήθεια δεν λερώνεται


όταν η επιθυμία της καρδιάς