Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανασες ψυχης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανασες ψυχης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 16 Μαΐου 2013

Αυτός που πίνει ..




..απ την πηγή του απλού






ταξιδεύει τη στιγμή 







με δίψα ασίγαστη
ξέροντας καλά
πως ο ξένος
ο άλλος του εαυτός
ξαποσταίνει για λίγο
στον ίσκιο της παρέας
που ψυχή
 μοιράζεται.



Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011

Δευτερόπριμα και Κόντρα....





Δευτερόπριμα και Κοντρα και δεν ακουω τίποτε..!!!! 
Καληνύχτα επαναστατημένε Κόσμε 
που εγκαταλείπεις τις πλατείες της διαμαρτυρίας σου 
για να αράξεις στο κρεββατάκι του συμβιβασμού σου.!!! 








Θέλω να τους σκίσεις όλους....
Mε την ύπαρξη και την έκφραση που
αναδίδει το μοναδικό άρωμα της ψυχής σου..


Ζωγράφιζε...Ακούς..!!!  ;  













Τετάρτη 27 Απριλίου 2011

Στιγμές.....



Για χιλιοστή φορά ..
στη διάρκεια της μικρής ζωής μας
ότι μοιραζόμαστε απο καρδιάς
σε ανύποπτη στιγμή μόνο αυτό μετρά
και αυτό μένει.






Ζωγραφίζοντας στον τοίχο της πραγματικότητας
αλήθειες ψυχής  ομορφαίνουν οι στιγμές μας.






Τα άλλα όλα πλάνες οικτρές.





Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011

Στο αμετάβατο μέσα της ψυχής μου....


Είπε λοιπόν ο Πλάτωνας 
υπάρχει μια σπηλιά σκοτεινή...
Μόνο στην μια άκρη
έχει μια τρύπα με φως
και στην άλλη άκρη 
έναν μεγάλο τοίχο.
  
Εκεί μέσα ζει κόσμος
ότι περνά απο το φως
το δείχνει στον τοίχο
σαν σκιά..πχ.
περνάει λιοντάρι 
δείχνει την σκιά του
περνά άνθρωπος την σκιά του
κι έτσι έμαθαν να ζούν με σκιές
νομίζοντας οτι αυτός είναι ο κόσμος
  
Αυτό έχουν μάθει
εκεί γεννάνε
εκεί πεθαίνουν εκεί τα πάντα όλα.
  

Μια μέρα κάποιος το έσκασε
τόλμησε και βγήκε έξω 
στον άλλο κόσμο.Μόλις βγήκε
τα μάτια του πόνεσαν
απο το φως.Είδε αληθινά
πως ειναι τα ζώα,οι άνθρωποι
ταξίδεψε,είδε τον κόσμο
αλλά θέλησε επειδή ήταν καλός
να γυρίσει να το πεί και στους άλλους.
  
Γύρισε πίσω και άρχισε να τους περιγράφει
πως είναι ο κόσμος αυτά που είχε δεί
τους φώναζε βγείτε έξωωωω!!
  
Τον είπαν τρελό και τον σκότωσαν.
  
Απλά είχαν μάθει να πιστεύουν 
υποταγμένα σε κάτι και δεν μπόρεσαν 
να δεχτούν πως υπάρχει και κάτι άλλο.





Χθές βράδυ συζητούσαμε για τη σπηλιά του
Πλάτωνα.Για μένα η σπηλιά είναι η νέα κοινωνία
και η νέα τάξη πραγμάτων.Αυτός που βγήκε 
απο τη σπηλιά μίλησε πρώτα με το μέσα του
και με τα θέλω του και αυτο τα λέει όλα.
Αξία δεν έχει να γυρίσεις να το πείς αλλά
ο καθένας μας να φτάσει στο σημείο να νοιώσει
την αναγκη να αφυπνιστεί να ερευνήσει τον κόσμο
μέσα κι έξω του.Κάθε τι ξεχωριστό είναι στόχος
απο την αρχαιότητα ως σήμερα δεν άλλαξαν και
πολλά.Οι πρωτοπόροι θυσιάζονται για την ανθρωπότητα.
Ο Προμηθεας βασανίστηκε γιατί προσπάθησε
να αφυπνίσει τις ψυχές.Ο Σωκράτης το Κώνειο 
ο Χριστός το Σταυρό.Αν και ο Ιησούς πέθανε
στο όρος των Ελαιών με το φιλί
της προδοσίας και όχι στο Γολγοθά.


Ο κόσμος είναι ένα βουνό κι ο μόνος δρόμος
που οδηγεί στο αμετάβατο μέσα  μας και στον
εξανθρωπισμό μας είναι η Ανηφόρα.Κάθε βήμα
πολύτιμο κάθε ανάσα δώρο κάθε πτώση μάθημα.


Κάθε στιγμή που μοιράζομαι μαζί σου πολύτιμη.
Πέρασαν μήνες απο τότε που αγκάλιασε η ψυχή
μου τις σκόρπιες σκέψεις του βαθύτατου 
πόνου σου.Ο κόσμος είναι ναι ένα βουνό 
μα είναι δώρο ζωής πολύτιμο το κάθε βήμα σου
δίπλα μου ..όποτε κοίταξα ήσουν ακριβώς εκεί.


Το ξέρουμε καλά  κι οι δυό μας...







Αφού δεν μπορούν να εξηγήσουν
να περιγράψουν  να εκφράσουν 
και να εντάξουν
την αλήθεια και την υπέρβαση
της ψυχής.




Αυτών που έφεραν 
την άνοιξη 
στην καρδιά μου.


Ψυχή καρδιά και σώμα
σε ανασαίνω και επιτέλους Ζώ.!!



Και Ναι.! στο αμετάβατο 
μέσα της ψυχής μου
είσαι και θα παραμείνεις το χρώμα
το πιο Λευκό.






Τετάρτη 12 Μαΐου 2010

Η Ζωή






Η Ζωη έχει παντα τα δικα της σενάρια.
Ότι μας πικραίνει για καλό μας συμβαίνει
αφου σε όσους παραμένουν άνθρωπινοι το
ανατριχιασμα της ψυχής είναι ο μιτος.
Λαβύρινθος είναι ο νούς ο σκοτισμένος
αφου δεν βλέπει αλλά κοιτα βιαστικά
προσπερνώντας τις στιγμές και την ουσία.
Κι η πρώτη ουσια η αρχή μια είναι.
"ΦΩΣ και πάλι ΦΩΣ η ψυχη που μάχεται"


Σάββατο 6 Μαρτίου 2010

Λοιπόν αυτός που γύρευα είμαι....






         Θάλασσα Λανθασμένη δε γίνεται.

         O Λόγος είναι των στερνών η φρόνηση

         κι ο Χρόνος ο γλύπτης των ανθρώπων.

         Δεν είναι φρόνιμη γωνιά η παλαίστρα της ψυχής.
         Δεν είμαι σήμερα όπως ήμουν χθές
         Οι Ανεμοδείχτες μ'έμαθαν να νιώθω.        

         Λοιπόν αυτός που γύρευα είμαι.

                   
                    ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ











 



















Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2010

Η Κρήτη της ψυχής μου





        Συλλογιζόταν μια σταγόνα

        καθώς έπεφτε απο τα σύννεφα.

        Άραγε που θα πέσω;'Αν πέσω στη θάλασσα
        σε τόσα εκατομμύρια σταγόνες κανείς
        δεν θα καταλάβει ότι ήρθα.

        Άν πάλι πέσω στην ξηρά,στο χώμα ή στην πέτρα
        θα χαθώ.Άν είχα την τύχη να πέσω πάνω


        σένα φύλλο κόκκινου,κίτρινου.μπλέ,άσπρου

        μωβ λουλουδιού και να μείνω εκεί
        σα φωτεινή στιγμή....
        Αυτό θα ήταν το καλύτερο.! Έκλεισε τα μάτια της
        και προσευχήθηκε.

        Σε λίγο νιώθει να κυλάει απο την άκρη



        των ματιών  ενός γέροντα που ασάλευτος κοίταζε


        τα μωβ,τα άσπρα,τα κόκκινα,τα μπλέ
                            λουλούδια του.       



               Λουδοβίκος των Ανωγείων





Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2009

Μ'αρέσει άμα σωπαίνεις.....






Όνειρα που δεν μπαίνουν σε λέξεις
Στιγμές που δε χωράνε πουθενά.
Κι έτσι  μεγάλη Αρχόντισσα ψυχή
μακριά απο τον κυνισμό του εφήμερου
και την πλήξη του καθιερωμένου
χαιδεύοντας την αλήθεια σου  χωρίς ελιγμούς
φτάνεις ανέλπιστα ακριβώς εκεί όπου ανήκεις.

Γυμνή η αλήθεια της Σιωπής.