Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2011

Στο αμετάβατο μέσα της ψυχής μου....


Είπε λοιπόν ο Πλάτωνας 
υπάρχει μια σπηλιά σκοτεινή...
Μόνο στην μια άκρη
έχει μια τρύπα με φως
και στην άλλη άκρη 
έναν μεγάλο τοίχο.
  
Εκεί μέσα ζει κόσμος
ότι περνά απο το φως
το δείχνει στον τοίχο
σαν σκιά..πχ.
περνάει λιοντάρι 
δείχνει την σκιά του
περνά άνθρωπος την σκιά του
κι έτσι έμαθαν να ζούν με σκιές
νομίζοντας οτι αυτός είναι ο κόσμος
  
Αυτό έχουν μάθει
εκεί γεννάνε
εκεί πεθαίνουν εκεί τα πάντα όλα.
  

Μια μέρα κάποιος το έσκασε
τόλμησε και βγήκε έξω 
στον άλλο κόσμο.Μόλις βγήκε
τα μάτια του πόνεσαν
απο το φως.Είδε αληθινά
πως ειναι τα ζώα,οι άνθρωποι
ταξίδεψε,είδε τον κόσμο
αλλά θέλησε επειδή ήταν καλός
να γυρίσει να το πεί και στους άλλους.
  
Γύρισε πίσω και άρχισε να τους περιγράφει
πως είναι ο κόσμος αυτά που είχε δεί
τους φώναζε βγείτε έξωωωω!!
  
Τον είπαν τρελό και τον σκότωσαν.
  
Απλά είχαν μάθει να πιστεύουν 
υποταγμένα σε κάτι και δεν μπόρεσαν 
να δεχτούν πως υπάρχει και κάτι άλλο.





Χθές βράδυ συζητούσαμε για τη σπηλιά του
Πλάτωνα.Για μένα η σπηλιά είναι η νέα κοινωνία
και η νέα τάξη πραγμάτων.Αυτός που βγήκε 
απο τη σπηλιά μίλησε πρώτα με το μέσα του
και με τα θέλω του και αυτο τα λέει όλα.
Αξία δεν έχει να γυρίσεις να το πείς αλλά
ο καθένας μας να φτάσει στο σημείο να νοιώσει
την αναγκη να αφυπνιστεί να ερευνήσει τον κόσμο
μέσα κι έξω του.Κάθε τι ξεχωριστό είναι στόχος
απο την αρχαιότητα ως σήμερα δεν άλλαξαν και
πολλά.Οι πρωτοπόροι θυσιάζονται για την ανθρωπότητα.
Ο Προμηθεας βασανίστηκε γιατί προσπάθησε
να αφυπνίσει τις ψυχές.Ο Σωκράτης το Κώνειο 
ο Χριστός το Σταυρό.Αν και ο Ιησούς πέθανε
στο όρος των Ελαιών με το φιλί
της προδοσίας και όχι στο Γολγοθά.


Ο κόσμος είναι ένα βουνό κι ο μόνος δρόμος
που οδηγεί στο αμετάβατο μέσα  μας και στον
εξανθρωπισμό μας είναι η Ανηφόρα.Κάθε βήμα
πολύτιμο κάθε ανάσα δώρο κάθε πτώση μάθημα.


Κάθε στιγμή που μοιράζομαι μαζί σου πολύτιμη.
Πέρασαν μήνες απο τότε που αγκάλιασε η ψυχή
μου τις σκόρπιες σκέψεις του βαθύτατου 
πόνου σου.Ο κόσμος είναι ναι ένα βουνό 
μα είναι δώρο ζωής πολύτιμο το κάθε βήμα σου
δίπλα μου ..όποτε κοίταξα ήσουν ακριβώς εκεί.


Το ξέρουμε καλά  κι οι δυό μας...







Αφού δεν μπορούν να εξηγήσουν
να περιγράψουν  να εκφράσουν 
και να εντάξουν
την αλήθεια και την υπέρβαση
της ψυχής.




Αυτών που έφεραν 
την άνοιξη 
στην καρδιά μου.


Ψυχή καρδιά και σώμα
σε ανασαίνω και επιτέλους Ζώ.!!



Και Ναι.! στο αμετάβατο 
μέσα της ψυχής μου
είσαι και θα παραμείνεις το χρώμα
το πιο Λευκό.






6 σχόλια:

D.Angel είπε...

Ο κόσμος είναι ένα βουνό κι εμείς επιλέγουμε πως θέλουμε να τον ανέβουμε....

Να πετάξουμε σαν αετοί
ή να συρθούμε σαν τα φίδια....

Οπως και να χει.. εμείς εκεί
θα κοιτάζουμε από ψηλά την κορυφή
ή το χάος!

Φιλιά πολλά

AERIKO είπε...

Πετάμε Φύλακα Άγγελε μου κι όταν μας βρεί το βόλι πέφτουμε στην κορυφογραμμή.Όσο ανεβαίνεις τόσο σε κατακτά η θέα.Είναι θέμα ελευθερης επιλογης και το ξέρεις πως αξίζει στο ακέραιο όσο κι αν στοιχίζει.

Καλο Μήνα εύχομαι με την αγάπη μου σταθερά.Πολλά Φιλια σου αφήνω. :))

thalassaki είπε...

Yπέροχη εγγραφή, μοναδικό δώρο προς την ψυχή και τις σκέψεις που την αφύπνησαν. Ελπίζω να μην είναι άπρεπο που αφήνω την καλησπέρα και την αγάπη μου μέσα από κάτι τόσο προσωπικό. Φιλιά πολλά, καλό βράδυ κι όμορφο σαββατοκύριακο :*

AERIKO είπε...

Αγαπημένε μου Φλοίσβε στο έχω ξαναπεί
στη χαρά φαίνεται η αληθινή Φιλία.
Να μου προσέχεις.Θα τα πούμε σύντομα.
Μεγάλη αγκαλιά και τρυφερό φιλί για σένα που η αδερφικη και καθαρή σου αγάπη γέμισε ένα μεγάλο της ψυχής μου κενό.Σε όλα τα δύσκολα ήσουν εδώ.Δεν ξεχνώ. Πολλά Χαμόγελα σου αφήνω.:)))

Ναύτης είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=YxjF1s2T7GI&feature=related


άξιοι όσοι αντιλαμβάνονται το μοίρασμα...

καλημέρα

κι ας μελαγχολω...

:)

AERIKO είπε...

...αξίζει να ζουν σαν παιδιά εκείνοι που έχουν καρδιά.Όποιος δεν ακούει το μικρό παιδί μέσα του πως θα αγαπήσει τα απλά; Yπάρχει πιο απλό και πολυτιμότερο απο την αγάπη; Πιστεύω πως αν δεν ματώσεις στην αλήθεια σου δεν φτάνεις στο ξέφωτο της ζωής σου.

Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν Ναύτη μου
η ζωή κυλά γοργά και ότι μοιραζόμαστε αυτό μένει.Η στιγμή έχει διάρκεια όταν εστιάζεις στην ένταση και στην αλήθεια της.Το θέμα είναι να μην χάνεις τα πιστεύω και τον εαυτό σου.Η διαδρομή είναι δύσκολη αλλά επιλογή μας.Πέρασα ατέλειωτο σκοτάδι ως που να συναντήσω την αγάπη και εστιάζω στο πολύτιμο παρόν.

Να μη μελαγχολείς..να πεισμώνεις και να προχωράς με το κεφάλι ψηλά.
Τα άξια προχωρούν δίπλα ακριβώς..ουτε ακολουθούν ούτε προπορεύονται. Είμαστε πολλοί που δεν φοράμε μάσκες...το καθαρό πρόσωπο προκαλεί.Αλλά σου ξαναλέω..οι άνθρωποι δεν αλλάζουν..κι οι άνθρωποι γεννιούνται δεν γίνονται.

Να έχεις ένα όμορφο τριήμερο με πολλές δικές σου στιγμές ισάξιες σου. :))