Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

Οι τρείς Ανθοί..



Το πανηγύρι άρχισε
και δεν μας περιμένει..
χωρά και του τελευταίου
τη σιγή και του πρώτου την κραυγή..
Το τραγούδι
και το κείμενο που ακολουθεί
κλεμμένο και πάλι
απο το βαθύτερο της ψυχής
ξέφωτο για όλους τους
ανυπότακτα αντέχοντες.




Καλύτερα,χίλιες φορές καλύτερα 
μια οδυνηρή αλήθεια  παρά ένα ψέμα ευχάριστο.
Καλύτερα να με μισούν  γι'αυτό που είμαι 
παρά να με αγαπούν για κάτι  που δεν είμαι.

Η Αληθινή ζωή δεν περιγράφεται, 
δεν συλλαμβάνεται,γιατι δε χωρά σε φωτογραφίες 
και λέξεις.Το βαθύτερο βίωμα είναι πάντα αόρατο. 
Είναι σιωπηλό.Κι η αλήθεια ούτε φανερώνεται 
ούτε κρύβεται αντίθετα στέλνει σημάδια 
στα μάτια της ψυχής. 



Κι η Ζωή εκρήγνυται στο απροσδόκητο,
ανατέλλει στο εκπληκτικό  αλητεύει στην αθωότητα,
υπολογίζει το υπερβατικό. 
Ομως πρέπει να εχεις φτάσει στην απόγνωση 
για να γυρέψεις τη γνώση. 



Άλλο το να περνάς καλά και άλλο το να είσαι καλά. 
Ο άνθρωπος δεν έρχεται στον κόσμο για να περνά καλά 
αλλά για να ζει με νόημα.Το να χτίσεις εαυτό 
είναι έργο δύσκολο.Αλλά και συναρπαστικό. 
Αλλά και μονόδρομος.Δεν υπάρχεις αλλοιώς. 



Γιατί η περηφάνεια,η καλοσύνη, 
η πίστη στο απίστευτο δυνατό,
το όνειρο και το θαύμα 
είναι έξοδοι φυτεμένοι 
σε αδούλωτες περιοχές της ύπαρξης 
που τίποτα τελικά δεν τις φτάνει. 

Εκείνο που διακρίνει τον άνθρωπο 
απο τα ζώα δεν είναι όσα έχουμε 
συνηθίσει να πιστεύουμε. 
Εκείνο που διακρίνει τον άνθρωπο 
είναι η ελευθερία του. 

Η Δυνατότητα να μη δεσμεύεται 
ούτε απο τη φύση του, 
ούτε απο το τραυματικό του παρελθόν, 
ούτε απο τις υποκρισίες της κοινωνίας του. 
Να μπορεί να ταπεινώνεται κόντρα σε όλα 
τα καθωςπρέπει του κόσμου 
χωρίς να εξευτελίζεται ποτέ. 

Να μπορεί να γίνεται γελωτοποιός 
χωρίς να γίνεται γελοίος. 
Λυπημένος χωρίς να γίνεται αξιολύπητος. 
Να μπορεί απο θέληση και μόνο, 
να καταστρέφεται ή να κάνει τη θαυμαστή υπέρβαση. 
Κόντρα σε όλους και σε όλα. 


Όπως έχει ειπωθεί: M'αρέσει εκείνος 
που η ψυχή του 
είναι πιο βαθιά απ'την πληγή του.




6 σχόλια:

kaiti1964 είπε...

Το να στηρίξεις την αλήθεια σου το να μπορέσεις να συλλαβίσεις το "Εγώ ειμί" της ψυχής σου ...είναι η μεγαλύτερη και πιο επώδυνη επιλογή της ελευθερίας σου ...η αξία του να ζησεις και να φτασεις με θάρρος στο μετα ...

Η ανάρτησή σου Μαρία φωτίζει!!!!!!!

Φωτεινή μέρα σαν αυτη που μας χαρισες σου εύχομαι !!!!Φιλιά :))))

Ανταίος είπε...

Σκέψεις..
Το να χτίσεις εαυτό είναι πανεύκολο και το βλέπουμε γύρω μας..
Το να χτίσεις καλό εαυτό είναι πολύ δύσκολο· θέλει καλό μηχανικό, καλό αρχιτέκτονα, καλούς χτιστάδες κλπ
Μα ποιος θα πει, ποιός είναι ο καλός εαυτός τελικά;
Αν είναι η αλήθεια μας αυτό που το κρίνει, τότε όλοι μας ήμαστε καλοί!!

Σχετικά με την ελευθερία και τα ζώα, επίτρεψέ μου να έχω την ακριβώς αντίθετη άποψη τελικά...
Σε φιλώ, καλά να περνάς και καλημέρα σου!

AERIKO είπε...

Καίτη...εχω φύγει μακρυά πια.Το τώρα καθορίζει το μετά.Eπι της ουσίας μόνο πράξεις και σιωπές.

Σε Φιλώ. :))

AERIKO είπε...

Μια ζωή δεν φτάνει Ανταίε για να νοιώσουμε πως δεν υπάρχουν κακοί Άνθρωποι..μόνο ψυχές που δεν γνώρισαν αγάπη ειδικά στα πρώτα παιδικά τους χρόνια.

Ο Άνθρωπος σε σχέση με τα ζώα έχει την ελευθερία επιλογής..κι όμως επιλέγει σταθερά να στηρίζει τον καιν μεσα του και να σφαγιάζει συνεχώς τον άβελ στο βωμό του φαίνεσθαι και ας γκρεμοτσακίζεται εν τέλει στα βάραθρα του Εγώ.Μεγαλύτερο είδωλο και πιο επικίνδυνη αυταπάτη απο αυτό το Εγω δεν υπάρχει.

Όμορφο βραδάκι φίλε μου. :))

stelios είπε...

«Το πανηγύρι άρχισε»… από πέρσι το καλοκαίρι και θα συνεχιστεί μέχρι του χρόνου το καλοκαίρι. Ίσως..
Ο χορός των ανατροπών καλά κρατεί..
Οι εκπλήξεις γίνονται.. ρουτίνα!
Συμμετέχουμε στην εισαγωγή μιας χαοτικής (για τον νου) λειτουργίας.
Η δομημένη για εκατοντάδες χρόνια σταθερότητα σχέσεων, αξιών, ρόλων, γκρεμίζεται.
Ότι κτίσαμε χιλιάδες χρόνια σαν «πραγματικότητα» χάνεται.
Και το αστείο είναι πως, ίσως για πρώτη φορά στα χρονικά της ανθρωπότητας, καλούμαστε εμείς οι ίδιοι που στηρίζουμε το παλιό να αντιληφθούμε και να ζήσουμε μέσα στο καινούργιο! Χωρίς καταστροφή, να πεθάνουμε και να ξαναγεννηθούμε μέσα στη ζωή!
Μας έμαθαν την σταθερότητα να την επιζητούμε εξωτερικά για να μας εξουσιάζουν.
Και τώρα που όλα γύρω μας μεταβάλλονται. είμαστε σε κατάσταση πανικού..
Τέτοιες εξωτερικές αλλαγές θέλουν αντοχή.
Ήρθε η στιγμή να επαναπροσδιορίσουμε την σχέση με τον ίδιο μας τον εαυτό.
Να αφήσουμε πίσω ότι μας έμαθαν σαν "αναγκαίο", σαν "αληθινό" ..
Να αναζητήσουμε ένα σταθερό σημείο αναφοράς έξω και πέρα απ΄ ότι γκρεμίζεται.
Ας αποκαταστήσουμε την ΕΝότητα μ΄ αυτό που δεν αγγίζεται από την κατάρρευση..
Κι όταν νιώσουμε την ηρεμία της ελεύθερης ύπαρξης, που με εμπιστοσύνη διαπερνά το παλιό και με ασφάλεια καλωσορίζει το άγνωστο καινούργιο..
Τότε όλοι μαζί, "θα γυρίσουμε το μέσα – έξω" και το σκοτάδι θα γίνει Φως!
Εν-κάρδιους χαμογελαστούς χαιρεισμούς απ΄τη βροχερή και μελαγχολική Θεσσαλονίκη

AERIKO είπε...

Θα κρατήσει Στέλιο μου καποια χρόνια..σε όλα τα υπόλοιπα με βρίσκεις απολύτως σύμφωνη.Χρειάζεται ναι εσωτερική προετοιμασία να χωρέσουμε το νεο και δεν γινεται αν δεν αδειάσουμε παντελλώς απο καθε ασχημια που κράτησε η ψυχή μας..ούτως ή άλλως όμως οι αντέχοντες δεν στηρίζονται τοσο στην ύλη..ολιγάρκεια και αγάπη στο απλό καλέ μου φίλε είναι ανα τους αιώνες καύσιμο ψυχής..και εν όραση αληθινή.

"ουκ εν τω πολλώ το ευ αλλά εν τω ευ το πολύ"

Καλο βράδυ και όμορφη εβδομάδα αντεύχομαι ολόψυχα.!! :))