Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

Άλκης Αλκαίος.....


Με μια πιρόγα κι ενα τσιγάρο σέρτικο 
με το φιλί του μελτεμιού έπλασες 
το δικό σου Μεσαιωνικό παραμύθι
νόστος σε μια παλιά φωτογραφία 
και το σαράκι του Ρεμπώ 
κοντρα στο ποτάμι μετέτρεψε το αγκάθι 
της Σιωπής σε θαύμα..της απλοτητας κι
ενα βραδυ που σαν κατάδικος δραπέτης
ενω ο Σιντάρτα μέσα σου αρμονικά 
καλούσε τα πουλιά της αγαπης 
βοριάς φύσηξε στα λόγια σου 
με ατακες κλιμακας μποφορ 
στο ανεπίδοτο 
κι ετσι φωτισες τους νυχτερινους 
τους χωρις ονομα δρομους μεσα μου
δευτεροπριμα μεν με εχεμυθεια δε.

Προσφατα στην αυλή των τρελλων 
ανθισε ενα εντελβαις κι εκει 
που δεν το περίμενα
κατω στο μεγαλο υπνο 
με μια καλησπερα κι ενα νανούρισμα
μου ειπες μη με φοβασαι 
σου στελνω νυχτολουλουδο ..
πιο περα απ τα μάτια 
παντα γελαστη 
μη νυχτωθεις 
να με θυμασαι.



Κι εκει αγαπημενε 
τροβαδουρε της καρδιας μου 
στου αδαμ την εξορια
γνησιος μυστης της ερημου ξαφνικά
πληρωσες τα διοδια 
και με τους πεντε ανεμους
σαλπαρισες μ ενα μπουφαν 
ολο μεταξι 
για το νησι των πειρατων..





Εκει που οποιος εκρυψε βαθεια του 
το πιο ομορφο ονειρο του 
τον δροσιζει η σκια του 
και κρατιεται απ το χορο του.


Κάνε μου απόψε συντροφιά 
στο παγερό δρομάκι, 
θα κάψω όλα τα χαρτιά 
να ζεσταθείς λιγάκι.

Καρφώνω λέξεις στο χαρτί 
νυχτώνω και χαράζω, 
άλλου με πάει η ζωή 
κι αλλού κρυφοκοιτάζω.
Εικόνες, ήχους κι ευωδιές
 στα ξέφωτα μαζεύω, 
παλεύω με τα ήμερα 
με τ’ άγρια ημερεύω.

Καλη μεταβαση αγαπημενε Άλκη..
η αγκαλια της ξενητιας 
στο blues του δρομου της ζωης 
ειναι πολυ μεγαλη

η αγκαλια του μεγαλου ουρανου 
ομως ειναι τοσο γαληνια αληθινη 
που αξιζει οσο κι αν στοιχιζει 
να ζεις καθε στιγμή με αληθεια αγκάθι
σαν  κακοηθες μελανωμα 
στη χιμαιρα του ψεύδους
που χανεται τελικα στο χαος
του ματαιου..γιατι στου αιωνα
την παραγκα στα απλα και ταπεινα
ειναι τα αληθινά




Αθάνατη
Καθε σου λέξη έκφραση
 της αξιοσυνης της ανθρωπιας
στο μεγαλειο της 
που περιειχες στο ακεραιο.









4 σχόλια:

αοράτη είπε...

Κι αν φεύγω τίποτα δε φεύγει από μένα....
για να πετάξουμε μαζί στα περασμένα,
δεν έχω άλλο ουρανό έξω από σένα....
κι εγώ σε ζητάω σαν πρωινό τσιγάρο
και σαν Ανατολή και σαν Ανατολή..

Ανεξάντλητος και γενναιόδωρος, μας άφησε άφθονη πηγή δημιουργημάτων του.

Στερεύουμε δυστυχώς όλο και πιο συχνά τελευταία..Αερικο μου.!

kaiti1964 είπε...

Δεν θα μπορούσε να γραφτεί καλύτερο κατευόδιο για το Άλκη Αλκαίο που τόσο συνετά και με πάθος στήριξε το όνειρό του μυώντας τόσες ψυχές στην Αλήθεια του....

Μοναδική ανάρτηση !!!!!

Φιλιά Μαρία μου :)))

AERIKO είπε...

Αγαπημένη μου Αοράτη..στη Δύση του κάθε Άνθρωπος ανταμώνει το αληθινό ξημέρωμα.

H Mετάβαση είναι συγκλονιστική..όσοι εχουν μια μικρή γεύση δεν γίνεται να μη χαμογελούν στην κάθε στιγμή της ζωής όπως κι αν έρχεται.

Πολυαγαπημένος...Μονα Δικός και σαφως αναντικατάστατος..όπως και ο κάθε Άνθρωπος επι γης..

Ο Βαγγέλης ήταν και θα παραμείνει μεσα απο την ουσιαστική απλότητα και την αλήθεια των στιχων του η δύναμη των εναπομείναντων αυτοεξόριστων της Ανθρωπιάς..κι αυτο
οπως και να το κάνουμε είναι ναι..Αθανασία.!

Τρυφερή Καληνύχτα και φιλί σου στέλνω.:))

AERIKO είπε...

Κανένα μέλλον δεν μπορεί
αυτό που ζούμε αυτο που νοιωθουμε κι αυτο που μοιραζομαστε να μας παρει...


Γι αυτο επιμένω..για όπου για όσο..χωρίς ενοχες και ανοχές..οι αντοχές μας καθορίζουν..ειδικά όταν αφήνουν να τις αγκαλιάζουν οι ισάξιες σιωπές τους.

Kαληνύχτα Καίτη μου..η νύχτα πάντα φίλη μας..και σταθερά όπως κι εμείς θα βλέπει της μέρας τα καμώματα και αξιοπρεπώς θα σιωπά.

:))