Σάββατο, 13 Αυγούστου 2011

Φεγγαροβραδιά....


- Μ'αγαπάς;
- Σ'αγαπώ!
- Και θα μ'αγαπάς για πάντα;
- Για πάντα!
Αυτά ρωτούσε το φεγγάρι το αστέρι, 
λίγο πριν μαύρα σύννεφα το καλύψουν...
Κάθε βράδυ το φεγγάρι με το αστέρι συναντιούνταν. 
Κι αγνάντευαν τη θάλασσα, κι εκείνο το μικρό κορίτσι 
που κάθε βράδυ καθόταν σε εκείνο τον άγριο βράχο 
και κοιτούσε με μάτια δακρυσμένα το κενό.




Ρωτάει το φεγγάρι το αστέρι:
- Γιατί πρέπει οι άνθρωποι να τυραννιούνται τόσο 
και να νοιώθουν τόση μοναξιά;
- Τι να σου πω, δεν ξέρω, μπορεί να τους αρέσει, 
μα μπορεί και να φοβούνται!
- Να φοβούνται; Τι να φοβούνται;
- Μπορεί να φοβούνται να μη χάσουν αυτόν που αγαπάνε, 
κι αν τύχει να τον χάσουν, φοβούνται 
να ξανα...αγαπήσουν για να μην πληγωθούν ξανά...
- Ναι, αλλά γιατί να χάσουν αυτό που αγαπούν;
- Αχ, φεγγαράκι μου, για να στο εξηγήσω, 
θα πάρει χρόνο και ήρθε η ώρα του αδερφού σου να βγει, 
δες, ξεπροβάλλει... Αύριο βράδυ θα σου πω.






Έχει βραδιάσει, το φεγγάρι ξυπνάει και βγαίνει 
στον ουρανό, μα που είναι το αστέρι;
Ψάχνει μα δεν το βρίσκει και τότε πέφτει 
πάνω του ένα πουλάκι και το ρωτάει:
- Που είναι το αστέρι; Ξέρεις;
- Χάθηκε, του απαντάει το πουλάκι.
- Μα που χάθηκε; ρωτάει το φεγγάρι.
- Τα αστέρια, καλό μου φεγγάρι, δεν κρατάνε για πάντα, 
κάποτε σβήνουν και χάνονται, του λέει 
το πουλάκι κι εξαφανίζεται.




Το φεγγάρι απορεί πως χάθηκε, είχε πει 
πως θα το αγαπάει για πάντα!
Μα ξαφνικά θυμήθηκε τα λόγια του αστεριού, 
κι ένα μεγάλο ασημί δάκρυ κύλησε από τα μάτια του. 

Να τι φοβούνται τελικά οι άνθρωποι...!







Όσοι όμως  εξακολουθούν να μετρούν ένα ένα
τα άστρα του προσωπικού τους ξάστερου νυχτερινού
ουρανού,οσοι  κρατούν φυλαχτό μέσα τους
όλες τις μικρές απλές και πολύτιμες στιγμές
της ζωής τους..όσοι επιμένουν  στο παρεκκλήσι της καρδιάς
να κοινωνούν αστερόσκονη ..
όλοι αυτοί είναι βαθειά πλήρεις μέσα τους
γιατί  η γνώση τους δεν κρύβεται μέσα σε κώδικες
αλλά υπάρχει παντού.Στον κόπο που καταβάλλουν
κάθε ώρα,στην αγάπη που δίνουν χωρίς ανταλλάγματα
και στη μαθητεία στον πόνο της αληθινής απώλειας...
Να χάσεις δηλαδή τον εαυτό σου
να ξεχάσεις να Ζείς να μοιράζεσαι να
νοιώθεις  το όλον του κάθε μα του κάθε
συναισθήματος....
Αυτη είναι η γνώση που αλλάζει τους ανθρώπους
που τους κάνει καλύτερους...

Η απόλυτη αποδοχή της προσωρινότητας τους
και η ματαιότητα  του να αντιστέκονται
στη ροή της ζωής της φύσης και της
πραγματικότητας τους.


Όμορφη φεγγαροβραδυα
και ξεκούραστο τριήμερο σε όλους σας.!!




στους αιωνες...κι αν είχα μια μηχανή του χρόνου
θα την έκανα απο τη σημερινή εποχή
που την απαξιώνει με τόσο φόβο και τοσο
θράσος ..και θα άραζα σε μια καστροπολιτεία
του τότε..που μάχονταν  για αυτήν..
δίνοντας ψυχή καρδιά και αίμα.


Εμ...απο ένα aeriko τι περιμένατε..
σοβαρότητα..και προσαρμογη ;  :))




10 σχόλια:

thalassaki είπε...

Πάρα πολύ όμορφη εγγραφή, Αερικό μου. Και η μουσική υπέροχη. Πολλά φοβούνται οι άνθρωποι, όχι μονάχα την απώλεια. Φοβούνται τον εαυτό τους, το διπλανό τους, τον ίδιο το φόβο. Φοβούνται να εκφράσουν τα συναισθήματα και τις βαθύτερες σκέψεις τους. Το πώς θα τους αντιμετωπίσουν οι άλλοι. Την απαξίωση, την απόρριψη. Ο κατάλογος είναι ατελείωτος.
Απόψε όμως τα προσπερνώ όλα αυτά και σου εύχομαι μια γλυκιά βραδιά γεμάτη ελπίδα, χαμόγελο και πολύτιμη φεγγαροθεραπεία :*) Φιλιά πολλά, καλό βράδυ με την αγάπη μου πάντα

AERIKO είπε...

Άσ'τους να φοβούνται Αγαπημένη μου Ελένη.Ο Φόβος ανήκει δικαιωματικά σε όσους δεν κοιτούν μέσα τους..εκει θέλει κότσια τα ερέβη είναι ιλιγγιώδη και οι καταβάσεις επώδυνες..η τόλμη αφορά αυτούς που έχουν υψηλό φρόνημα στους φρουρούς των ξεχασμένων και ειλικρινά δυάρα δεν δίνω για τη γνώμη των κατευθυνόμενων.Αν μας ξεχωρίζει κάτι είναι το μυαλό και η ψυχή μας..

Τα πάντα προσπερνώ με χαμόγελο πότε στοχαστικό πότε πικραμένο πότε χαλαρό και απλά Τραγουδώωω..!!!

Την Καλημέρα την αγαπη μου και μεγαλη τρυφερή αγκαλια για σένα Ψυχάρα μου.!! :))

Dark13Sun είπε...

με πανσέληνο φεγγάρι ....

AERIKO είπε...

Πανσέληνο..Ολόφωτο..σε ασημόλουστες διαδρομές εκτός χάρτη προσδοκιων και προβλεψεων.!! Χαμόγελο και Φιλί για σένα.!! :))

D.Angel είπε...

Πόσο με άγγιξε!!!!
Πολύ όμορφο Αερικό μου!
Να σαι καλά!
Φιλιά πολλάαααααααααα

Ξαναβρήκα το ρυθμό μου
μετά από πολλά
όμως είμαι καλά!!!
:) :) :)

Σμουατςςςςςςςςςςςςςςςς

AERIKO είπε...

Έτσι μπράβο..!! Παντα μετα την καταιγίδα ακόμα και τα καλοκαιρινά μπουρίνια το ουράνιο τόξο είναι γεγονός.Δεν μασάμε..!!! Πολλά Φιλια σου αφήνω και εδώ να μου χαμογελάς.!!

:))

ΔΗΜΗΤΡΑ είπε...

Χρόνια πολλά Μαρία, ότι επιθυμείς!!!

AERIKO είπε...

Kαλημερα Αγαπημένη μου Δήμητρα.
Oι επιθυμίες μου είναι πολύ απλές πια
αλλά και οι ευχές των φίλων μου μεγάλη δύναμη.

Χαμόγελο και πολλα Φιλιά σου αφήνω.:))

Γιώργος Πρίμπας είπε...

χρόνια πολλά κι ευτυχισμένα!
(όχι δεν ξεχνώ... θα σου πω και το Νοέμβρη!)

AERIKO είπε...

Όμορφη μέρα Γιώργο μου.Και βέβαια δεν ξεχνάς...Οι ευχές και η παρουσία των φίλων μου είναι χαμόγελο και δύναμη για μένα..Γιορτή ειναι η κάθε στιγμή που μοιραζόμαστε ουσία.!!

Πολλά Φιλια στα κορίτσια σου.!! :))