Πέμπτη, 5 Αυγούστου 2010

Μου αρκεί....







Με πολέμησες...

Αντιστάθηκα ..δεν πτοήθηκα...
όχι απο πεισμα...αλλά απο αγάπη
Πονούσαμε κι οι δυο ΜΑΖΙ
το  ξερεις...

Σε περίμενα Εδω και έτη Φωτός...

Μου αρκεί που Υπάρχεις..

Μα τι λέωωω...!!!;την Αληθεια Υπηρετω..

Θα εδινα όλη μου τη ΖΩΗ για μια μικρη
απλή στιγμή στη αγκαλια σου.Αυτο και
Μόνο....Νιωσε με...

Η αγάπη σου  αυτή έκλεισε οριστικα 
τη ρωγμή του πόνου..
και δεν αλλάζει...

Καλο Ξημέρωμα Ψυχή μου....












4 σχόλια:

thalassaki είπε...

Kαλημέρα (((((((((Αερικόμου))))))))) Αγάπη και πάλι αγάπη για να κλείσει κάποτε η ρωγμή του πόνου :*

AERIKO είπε...

Του πόνου..έκλεισε Ναί.:)

Και του Χρόνου θα σου έλεγα...αφου
έφτασα μεσοστρατίς χωρίς ρυτίδες στην ψυχή..θα συνεχισω να του κλέβω τις στιγμές..κι αστον να τρέχει..
να κυλά και να φοβίζει τους ματαιόδοξους του Πλανήτη.

Μεγάλη αγκαλιά και πολλά φιλιά..!! :))

Ναύτης είπε...

αυτό και τίποτε άλλο!

http://www.youtube.com/watch?v=yffeVgUPNv0

χαιρετω σε!

AERIKO είπε...

Σε ευχαριστώ...βλέπεις πίσω απο τις λέξεις όπως κι εγω...αυτο σε τιμά ιδιαίτερα...!! Να περνας όσο πιο όμορφα μπορείς. Όμορφο βράδυ εύχομαι ο λ ό ψ υ χ α.!! :))