Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

Νοσταλγώ....


Μια διάχυτη αίσθηση αηδίας και άδειου..

Γυρνάω έρημος στο νυχτωμένο δρόμο των ωρών μου
Καπνίζοντας την υποχθόνια λύπη αυτού του κόσμου

H λύπη μου είν'άγαλμα που δεν τσακίζεται
Η περηφάνεια μου είν'άγαλμα και δε λυγάει
Εγω είμ'άγαλμα
Κι απο το στόμα μου αναβλύζει ο καιρός.




Αντώνης Φωστιέρης



Δεν υπάρχουν σχόλια: