Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2009

Ανερμήνευτο


Χωρίς να σε βλέπω χωρίς να σου μιλάω           

χωρίς ν'αγγίζω ούτε μια σκιά απ'το βήμα σου 
χωρίς - πόσο γυμνός ακόμα θα'θελες να μείνω; 





Μη με πιστεύεις,
σε τίποτα 
μη με πιστέψεις.






Κι όταν εντάσσω τις στιγμές στα σίγουρα σχήματα μου
όταν ανασκευάζω το χαμόγελο σου 
όταν αποκαλώ την ομορφιά φθαρτό περίβλημα 
μη με πιστεύεις - κι όμως σου λέω την αλήθεια.
Δεν την αντέχω αυτή τη μάταιη ελπίδα
να ελπίζω σε μια τυχαία σου σκέψη
μα κάθε βράδυ τη ζεσταίνω απ'την αρχή.















       Κάθε που ξημερώνει
       μισώ τη μέρα

       που μ'εμποδίζει
       να σε σκέφτομαι.





ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

12 σχόλια:

negentropist είπε...

Tα πράγματα είναι απλά, φευγαλέο ΑΕΡΙΚΟ ...

(Καθ)οδήγησε το αυτοκίνητό του

και άστον να "παίξει" εκείνος με τα κάρβουνα και τη φωτιά

:)

AERIKO είπε...

:)Το συναίσθημα είναι πιο φευγαλέο απο το αερικό.Γιατί τα πράγματα θα ήταν απλά αν οι άνθρωποι τολμούσαν να πυροβατήσουν στην αλήθεια του βαθύτερου θέλω τους.Στη δικη μου Ουτοπία κανείς δεν οδηγεί κανέναν. Προχωρούν μαζί απλά και όμορφα περπατώντας..! Υπό βροχή και χωρίς ομπρέλα.:))

negentropist είπε...

Έχεις δίκιο για την ομπρέλα ...

Laughter In The Rain

Καλό ξημέρωμα

:)

AERIKO είπε...

Kαλησπέρα και όμορφη εβδομάδα.! :)

nikitas είπε...

"...'Α,πως η λύπη μου κατά τα περασμένα στρέφει!/ Όμοια και η νύχτα πάντοτε γυρίζει στο πρωί./ 'Α, πως τα χρόνια σαν καπνός αχάθηκαν, σα νέφη,/ σάν πάχνη, σα ζωή!/"

καλό βράδυ

AERIKO είπε...

"Κοίτα, ο πολικός αστέρας
που δείχνει πάντα το Βορρά
τα βλέπεις τόσο καθαρά,
σαν να είχαν όλα ξαναγίνει
από λεπτότατη οδύνη.

Και τι θα πει μπαμπά πεθαίνω;
Μαθαίνω, αγόρι μου, μαθαίνω."

Oυτοπιστές αλλά χωρίς αυταπάτες..
Γίνεται..; Kι όμως ναι.! Το σχοινί να ξέρεις μας αντέχει γιατί απεχθανόμαστε το χειροκρότημα.:)

Όμορφο Ξημέρωμα εύχομαι.

negentropist είπε...

Kαλησπέρα ...

Να τροποποιήσω ελαφρά κάτι :)

Ο πολικός αστέρας ΔΕΝ δείχνει πάντα τον Βορρά, επειδή ΔΕΝ βρίσκεται μόνιμα στην προέκταση του γήϊνου άξονα.

Ο άξονας της γης εκτελεί μια γυροσκοπική κίνηση, σαν σβούρα που είναι έτοιμη να πέσει, η οποία ολοκληρώνεται κάθε 26.000 χρόνια περίπου. Η κίνηση αυτή λέγεται μετάπτωση και εξ αιτίας της έχουμε την αργή μετακίνηση του Βόρειου Ουράνιου Πόλου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να έχουμε διαφορετικό "Βόρειο" αστέρι στην προέκταση του άξονα, με το πέρασμα των χιλιετιών. Για παράδειγμα, σε μερικές χιλιετίες, στη θέση του Πολικού Αστέρα θα είναι ο Βέγας του αστερισμού της Λύρας !

Βέβαια, τίποτε απο τα παραπάνω δεν αναιρεί την ουσία του όμορφου ποιήματος του Διονύση Καψάλη :)

Ελπίζω να μη ξε-ύφανα το ουράνιο τόξο σου

Σταύρος

:)

AERIKO είπε...

Ο Χρόνος είναι ασύλληπτος...κι ο δρόμος σύντομος..Εν τω μεταξύ συχνά αναρωτιέμαι γιατί εξακολουθητικά η Ελλάδα κρατά μακριά της τα πιο άξια παιδιά της...! :) Όχι Σταύρο δεν ξε-ύφανες το ουράνιο τόξο μου..γιατί σχηματίζεται εφτάχρωμο στον ουρανό της ψυχής κάθε στιγμή που βιώνω και αισθάνομαι ότι οι "μέρες αργίας" είναι ένα γεγονός απρόσμενο και αναμφισβήτητο.Αυτός είναι κι ο λόγος που αγαπώ τη ζωή με πάθος ασίγαστο.!

Όμορφο βράδυ εύχομαι ολόψυχα.! :)

βασιλιας της μοναξιας είπε...

Ο δεκαπεντασύλλαβος που γράφεις πάνω απο τη φόρμα των σχολίων τελειώνει με αποσιωπητικά, άρα μου κέντρισε τη φαντασία, η οποία και κατέληξε ως εξής:

"Αν δεν φαντάζεσαι φωτιές
με κάρβουνα μην παίζεις
Άμα φοβάσαι τα ψηλά
στα όρη ήντα γυρεύεις;
Να κάτσεις στο ψυγείο σου
παγάκια να χαϊδεύεις".

Καλορίζικο και καλώς όρισες στο blogspot.

AERIKO είπε...

Γυρνάει ο κόσμος γρήγορα και γίναμε όλοι σκλάβοι,
Κι ένας τρελος φρένο πατά, τον κόσμο να προλάβει...
Αν δεν μπορείς να προσκυνάς, κι αν όλα τα κατέχεις,
Τον κόσμο σου να κυβερνάς, μα σ' αγκαλιές μην πέφτεις... Αν δεν πιστεύεις μη ρωτάς, κι αν δεν ακούς μη με κοιτάς...
Αν δε φαντάζεσαι φωτιές, με κάρβουνα μην παίζεις...

Δαναη Παναγιωτοπούλου και Μιλτιαδης Πασχαλίδης σ ενα απο τα ωραιοτερα ελληνικα τραγουδια που εχω ακουσει ποτε...

Μονο εσυ μπορεις να το φτιαξεις βιντεο..Τι λες.; :))

βασιλιας της μοναξιας είπε...

Επιφυλάσσομαι...

AERIKO είπε...

....:)