Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2010

Όταν Κοπάζει ο Θόρυβος....






Για το ψωμί το δίκιο την αλήθεια,
ίσως και να μη φτάνει μια ζωή.
Μα τη ζωή μου την ένιωσα ζωή
μες στον αγώνα, αδέλφια.
Και για να μάθω να μιλώ,
όταν ο τρόμος τα στόματα βουβαίνει
Να μάθω να ανορθώνομαι,
όταν θεριεύει ο θάνατος
Για να μπορώ τα ίδια
τα λάθη μας να αντέχω
πόσες αδυναμίες
έπρεπε να κατανικήσω,
με πόσες πρέπει
κάθε στιγμή να αντιπαλεύω.
Όμως μονάχα τούτη την αδυναμία,
συγχωρήστε μου,
όταν κοπάζει ο θόρυβος
και μένω μοναχός με ένα μου
αγαπημένο πρόσωπο
για την αγάπη του
που ολόκληρος διψάω
δεν μπορώ ν' αγωνιστώ.
Αν την επιδιώξω τη χάνω.
Αν τη διεκδικήσω τη σκοτώνω.
Αδέλφια μου συγχωρήστε με,
μα η αγάπη που πιο βαθιά γυρεύω,
πρέπει να μου δοθεί μονάχη.




Τίτος Πατρίκιoς









8 σχόλια:

thalassaki είπε...

Kαλησπέρα με την αγάπη μου όλη, Αερικό μου. Δύσκολο κι ετούτο το σαββατοκύριακο.. Υπέροχο κλιπ, πολύ όμορφα όλα. Καλό βράδυ :*

Ανώνυμος είπε...

Πολύ όμορφη συντροφιά
αυτή την ώρα!
Καλώς σε και πάλι!
Ελπίζω να σαι καλά ναι;;;
Φιλιά πολλά και καλό Σ/Κ
D.Angel

AERIKO είπε...

Αγαπημένο μου Θαλασσάκι δύσκολοι καιροί γενικά αλλά εμείς αντέχουμε..

Άν δεν υπήρχαν τα δύσκολα θα υπήρχε μονοτονία..έτσι την είδα τελικά..:)

Όμορφο βράδυ αντεύχομαι με όλη μου την αγάπη.Χαμόγελο και Φιλί. :))

AERIKO είπε...

θέλω το άβαταρ σου ..δεν ξέρω τι θα κανεις..θέλω φατσούλαααα..!!:)

Καλά είμαι λίγο η δουλειά λίγο ένα κρύωμα που δεν καταλαβαίνει ούτε απο αντιβίωση με κράτησαν κάποιες μέρες εκτός.

Καλό βράδυ Φύλακα Άγγελε μου.Μεγάλη αγκαλιά και πολλά φιλιά.!! :))

Walking in vain είπε...

Υπέροχο υπέροχο υπέροχο
Περαστικά εύχομαι, και μην το παρακάνεις με την αντιβίωση σε θέλω καλά να είσαι (σιγά μην σε ρίξει ένα κρύωμα εσένα Κρητικιά)
Να έχεις ένα γλυκό βράδυ :)

υιος+ασωτος είπε...

Έχω την άποψη, το δίκιο , η αλήθεια ναι, ταιριάζουν δένουν, όμως το ψωμί δεν ξέρω πως δένει, είναι απόγνωση, είναι απελπισία και ακόμη είναι ένδειξη και ανθρώπου σκλάβου, τώρα πως έδεσε με την γενιά μου εκεί, στο πολυτεχνείο που είχα την τιμή να είμαι και εγώ στους τότε επώνυμους, σοβαρά στο λέγω, ακόμη το θεωρώ ασύνδετο σε σχέση με το λεύτερο, σε σχέση με το ανυπότακτο, το θεωρώ υπέρ απλούστευση, ακόμη και εμπόδιο, ως προς το λεύτερο, ίσως να συνδέεται με τη διεκδίκηση, όμως και αυτό στην απόλυτη φτώχεια, ομιλώ για το ψωμί δυσκολεύει, εμποδίζει το της επιλογής, είσαι παραδομένος σε πλήρη εξαθλίωση, δύσκολα σηκώνεις το κεφάλι.Δεν ξέρω κατά πόσον είμαι στο θέμα της ανάρτησης, όμως αυτή είναι η αλήθεια μου.

AERIKO είπε...

Γιώργο μου ο οργανισμός λυγίζει κατα καιρούς...η ψυχή ποτέ.Κι αυτό είναι που μετρά φίλε μου.Ψυχή βαθιά κι ανένταχτη όσοι διαθέτουν κανείς ιός δεν την απειλεί..παρα..τις επιθέσεις κακίας και φθόνου καλά κρατεί..Μη Φοβού..παρέα θα βγάλουμε και αυτό το Χειμώνα με φευγάτες μελωδικές διαδρομές. Χαμογελαστή Καλημέρα.:))

AERIKO είπε...

Στο θέμα είσαι Σωτήρη μου...και χαμογελώ πικρά καθως σε διαβάζω γιατί νιώθω την αλήθεια σου.Οι ήρωες είναι νεκροί.Κι όσοι απέμειναν να παλεύουν σ αυτη την έρμη χώρα για τα αυτονόητα παραμένουν αφανείς αλλά ήρωες και αυτοί.Όταν Κοπάζει ο Θόρυβος..και περνά ο Χρόνος ο οποίος είναι και αμείλικτος κριτής των πάντων..και βλέπεις τα λόγια του πάθους και το όραμα να καταντά μια παρωδία..και βλέπεις το ξεπούλημα και τους συμβιβασμούς..ε..τοτε θλίβεσαι βαθύτατα..τότε η ψυχή πονά.

Καλύτερα άδεια τσέπη παρα πενία πνευματική.Δεν είδα ποτε ως τώρα στη ζωή μου φτωχό και έντιμο να είναι τσιγγούνης στην καρδιά.
Αυτο μετρά για μένα.Αυτό κινεί τον κόσμο κι αυτό στηρίζει την Ανθρωπιά.Είμαστε πολλοί αλλά σκόρπιοι.Αλλά Είμαστε.!!

Την Καλημέρα και την αγάπη μου.Να περνάς όμορφα. :))